Hanabi 花火 เทศกาลดอกไม้ไฟ ชุดยูคาตะที่ซื้อมาได้ออกโรงแล้ว แต่ชุดที่ฉันใส่เป็นชุดสีเหลืองที่พี่ดา ซื้อไว้นานแล้ว สีเหลืองมาก คล้ายอุนจิ แต่สวยดี เพราะสีแปลกกว่ายูคาตะที่เคยเห็นมา เทศกาลนี้พวกเด็กวัยรุ่น จะสวมชุดยูคาตะออกมา เล่นดอกไม่ไฟ ตามสถานที่ที่มีงาน พวกเรามีเหรอที่จะพลาด พี่พี่ที่หอพัก แต่งตัวสวมใส่ชุดยูคาตะ พวกเราสวมชุดยูคาตะ และขี่จักรยานไปที่สถานนีรถไฟเพื่อมุ่งหน้าไปยัง ตัวเมืองฟุกุย ไปดูดอกไม้ไฟกัน เป็นบรรยากาศ ของความเป็นญี่ปุ่นจริงๆ  เราขี่จักรยานออกจากหอพักไปประมาณ 6โมงครึ่ง พอไปถึงสถานีรถไฟ ก็พากันไปซื้อตั๋ว เรานั่งรอรถไฟมาที่ชานชลา กันซักพัก คนเริ่มทะยอยกันมา เด็กสาวญี่ปุ่นส่วนใหญ่ใส่ชุดยูคาตะ สีเข้า ส่วนมากจะเป็นสีดำ แชม ดอกซากุระ สีชมพู บ้างคนก็ใส่สีขาวลายซากุระ มองไปรอบๆตัวการใส่ชุดยูคาตะดินเที่ยวในวันนีนั้น เป็นเรื่องธรรมดา คนที่ไม่ใส่สิแปลก เราเดินลงจากรถไฟ มาทางหน้าสถานี ทั้งถนนมีแต่เด็กหนุ่มสาว ที่ใส่ชุดยูคาตะ ลายแตกต่างกันไปเดินกันอยู่เต็มไปหมด ชั้นเดินไปตามถนนทีจะไปงานฮานิบิ ผ่านหน้าห้างสรรพสินค้า ระหว่างซอยเหล่านั้น มีร้านกาแฟ ร้านขนมน้อยใหญ่เรียงราย ดูแล้วเหมือนดินแดนที่อยู่ในเทพนิยาย ยังไงอย่างนั้นเลย ร้านค้าต่างๆ ส่วนใหญ่ติดไฟสีชมพู มีตัวการ์ตูน บ้างร้านแต่งแนวคลาสสิค สีส้มนวลๆ เด็กสาว ส่วนใหญ่เก้าผมขึ้นสูง มีดอกไม้ปิ่นปักผม น่ารัก ทรงผมที่หลากหลาย และหน้าตาอันจิ่มลิ้ม สไตล์ ญี่ปุ่นจ๊า ทำให้เหมือนอยู่ในดงดอกไม้ นานาพันธ์ ทุกคนจะมีถุงผ้าสีเดียวกับชุด เพื่อใส่ของกระจุกกระจิ๊ก ฉันยังมองไม่เห็นเด็กที่ไม่ได้ใส่ชุดยูคาตะเลย ตามถนนสองข้างทางมีแต่ผู้คนที่ แต่งตัวด้วยความพิถีพิถัน ใส่รองเท้าเกิ๊ยน่ารัก เดิน กันขวักไขว รู้สึกคุ้มค่าที่ได้ มาญี่ปุ่นจริงๆ เรามีพาหะนะคือเท้าทั้งสองข้างพากันเดินไปที่งาน ซึ่งมีคนมากมายที่มารอดูดอกไม้ไฟ งานดอกไม้ไฟ มีคนมาเยอะขนาดนี้เลยเหรอ ฉันได้คิดอยู่ลำพัง เราเดินมาไกลพอสมควร มาถึงที่ คลองแห่งนึ่ง ข้างคลองมีคนนั่งเต็มเอี๊ยด จนเราไม่มีที่ยืนเราเดินเบียงมาด้านเนินข้างตึกแห่งหนึ่งมายื่นรอเวลาเริ่มต้นของการจุดดอกไม้ไฟ และแล้วเวลาที่รอคอยก็มาถึง ดอกไม้ไฟ ไม่รูกี่พันดอกถูกจุดขึ้น ในแต่ละชุด มีการซ้อนกันของดอกไม้ไฟอย่างสวยงาม ช่างเป็นศิลปะการจุดดอกไม้ไฟที่ยอดเยี่ยมจริงๆ ถ่ายรูปไว้หลายใบแต่ ถ้าไม่ได้ไปดูด้วยตาตัวเองคงไม่ประทับใจเท่า แต่ดอกไม้ไฟยังไม่จบดีเราก็ต้องทะยอยกลับกันเพราะต้องให้ถึงหอก่อน 4ทุ่ม ไม่งั้นจะโดน เชือดแน่ๆ

 ฮานาบิ ในความทรงจำของฉัน ไม่มากมายนัก แต่สวยงานเกินที่จะบรรยายเป็นตัวหนังสือ อยากไปยืนอยู่ตรงริมคลองนั้น และมอง ดอกไม้ไฟเหล่านั้นด้วยตา คู่นี้อีกครั้ง แต่โอกาส ที่จะทำคงยากที่จะเป็นไปได้ ครั้งหนึ่งที่เคยได้ไปก็เป็นความทรงจำที่มีคุณค่าเหลือเกิน

Comment

Comment:

Tweet